Tych pieniędzy senior nie musi oddawać! Postanowienie sądu

Oszuści zadzwonili do seniora podając się za doradców inwestycyjnych. Posługując się manipulacją, w trakcie rozmowy zaciągnęli na jego dane zobowiązanie kredytowe korzystając z możliwości jakie stwarza bankowość elektroniczna. Bezpośrednio po uruchomieniu pożyczki, pieniądze zostały przelane na rachunek osoby trzeciej. Senior ich w ogóle nie zdążył zobaczyć.

Bank nie tylko nie stanął po stronie klienta, ale skierował przeciwko seniorowi powództwo sądowe, żądając zwrotu kwoty pożyczki wraz z odsetkami – łącznie około 74 tys. złotych.

Szczególna ochrona seniora w banku

Za seniorem z Dolnego Śląska ujął się Rzecznik Finansowy. Jego argumentacja opierała się w sądzie na fundamencie prawa cywilnego: żeby umowa była ważna, obie strony muszą złożyć oświadczenie woli. Senior nie chciał brać pożyczki, nie wiedział, że jest zaciągana i nie przejawiał woli zadłużenia się – w rozumieniu art. 60 Kodeksu cywilnego nie doszło do złożenia oświadczenia woli.

Zdaniem Rzecznika Finansowego to bank nie dochował należytej staranności. Udzielił pożyczki w formie elektronicznej, bez dodatkowego mechanizmu weryfikacji, który potwierdziłby, że decyzja faktycznie pochodzi od klienta. Pracownik banku mógł zadzwonić do seniora, ale tego nie zrobił. A powinien, ponieważ rekomendacja Komisji Etyki Bankowej przy Związku Banków Polskich wprost zobowiązuje instytucje finansowe do szczególnej ochrony seniorów.

Bank uznał poszkodowanego seniora za dłużnika

Co zrobić, kiedy odkryjemy pożyczkę na seniora, której nie zaciągnął? Nie spłacać! Natychmiast zgłosić sprawę na policję, złożyć reklamację w banku i zgłosić się do Rzecznika Finansowego, który potrafi skutecznie interweniować.

Sąd pierwszej instancji racje przyznał Rzecznikowi Finansowemu, więc bank złożył apelację. Sąd Okręgowy w Częstochowie uznał ją za bezzasadną i oddalił. Wyrok jest prawomocny, a senior – uratowany.